Weekbrief Leo Fijen – zondag 19 augustus

Kijken zonder te zien

Hoe vaak heb ik mijn auto al niet op de parkeerplaats voor de abdij van Egmond gezet? Ik ben de tel kwijt geraakt. Daar gaat het ook niet om. Veel belangrijker is dat ik het gedachteloos heb gedaan. Zonder goed te kijken. Ik zag steeds weer de kas, maar keek niet verder dan mijn neus lang was. Ik keurde de kas eigenlijk geen blik waardig, want uit alles werd duidelijk dat deze kas de langste tijd had gehad.

Tot twee weken geleden. Ik had weer het voorrecht om bij de abdij te gast te zijn en parkeerde weer de auto voor de kas. Na een paar uur en drie boeiende ontmoetingen wilde ik wegrijden. Juist toen passeerden broeder Thijs en broeder Columba. En ze vroegen of ik mee wilde gaan. Ik had de tijd aan mezelf en liep met hen mee. Ik wist niet wat ik zag: de kas die ik voor een afgedankt exemplaar had gehouden was veel groter dan ik dacht en liet de meest exotische vruchten groeien. Broeder Thijs gaf me van alles te eten. Het was van een tropische kwaliteit.

Toen vertelde broeder Thijs ook het verhaal achter de kas: altijd gehuurd door een tuinder uit Egmond die een paar jaar geleden dood bij de kas gevonden werd, daarna een fantastische plek voor de monniken om de schepping in hun spiritualiteit een meer prominente plek te geven. En dat is gelukt. Ik had altijd gekeken zonder te zien, ik zag voor het eerst omdat ik de tijd nam. Dan wordt alles anders aan de werkelijkheid. Bij het weggaan kreeg ik van alles mee.

Komende woensdag moet ik weer bij de abdij zijn, want dan wordt het boek van Anselm Grün en mij gepresenteerd, over de toekomst van de kerk. Dan zal ik mijn auto weer bij de kas parkeren. Maar ik heb voorgenomen om dan eerst de kas binnen te gaan en diepe buiging te maken voor de schepping in al haar pracht.

Leo Fijen