Weekbrief Leo Fijen – 8 maart

Vormselkracht sterker dan coronavirus

Ook wij als makers van Klooster! en als uitgever van veel boeken en projecten hebben te maken met het coronavirus. Vooral kostbare uitgaven worden sinds enige tijd in China gedrukt en hebben een productietijd die een paar maanden vergt. Dat heeft vooral te maken met de tijd om de boeken te verzenden. De meeste opdrachten komen per boot terug. Zo kunnen we de kosten in de hand houden, zeker bij vormselprojecten. Die worden deze maanden intensief gebruikt. En in deze tijd komen er dan ook veel telefoontjes uit het katholieke achterland of het project vormselkracht al weer beschikbaar is. Ik kan alle lezers van deze weekbrief geruststellen, de boot was al onderweg voor de coronacrisis. En kort geleden kwam alles in Baarn aan. Vandaar de kop, vormselkracht sterker dan coronavirus.

Bestellingen

Wat heeft dit alles nu te maken met kloostermagazine? Alles, durf ik u te schrijven. Deze weekbrief wordt intensief gelezen en reikt verder dan het magazine Klooster! Het is een manier om onze vrienden en vriendinnen van de uitgeverij bij te praten over onze uitgaven. Die worden meestal via de webshop besteld. Dat gaat om een fors bedrag. Bijna een derde van de bestellingen wordt gegenereerd door de website Kloostermagazine. Alleen al daarom is het goed om deze informatie over de Chinese herkomst van Vormselkracht met de lezers te delen. Maar ook om een andere reden die veel meer te maken heeft met de contemplatieve gedachte aan het kloosterleven.

Skivakantie

Ik heb me namelijk verbaasd over al die mensen die naar de regio van Noord-Italië zijn vertrokken voor hun skivakantie, op een moment dat in Lombardije en andere streken het coronavirus had toegeslagen. Maar dat is 300 kilometer verder, hoorde ik dan. Ik sputterde meestal nog wat tegen, maar had geen kans. De vakantie moest doorgaan, het virus zou die 300 kilometer nooit overbruggen, het zou ook zonde zijn van het geld dat al betaald was. Nu zitten al die Nederlanders daar als ratten in de val, want het virus is ook daar, in de Dolomieten. En als ze straks terugkomen, mogen ze niet naar hun werk, niet naar hun jarige hoogbejaarde moeder en niet naar hun vrijwilligerstaken.

Bescheiden plek herontdekken

Is die vakantie dan zo’n heilige koe geworden? Of zit er iets anders achter? Denken wij dat we onaanraakbaar en onaantastbaar zijn geworden? Leven wij intussen echt als mensen die geloven dat we zelf de schepper van ons leven zijn en dat wij het middelpunt van het heelal zijn? Als dit coronavirus ons iets leert, dan is het wel dat we onze eigen bescheiden plek weer moeten herontdekken: we zijn kleine en kwetsbare mensen.

Leo Fijen

Vier keer per jaar een nieuwe, rijk gevulde Klooster! om even mee op adem te komen.
Nu voor maar € 35!