Weekbrief Leo Fijen – 14 april

Anima Christi, een religieuze die leeft met Christus

De mooiste momenten zijn altijd genade. En ze gebeuren altijd als je het niet verwacht. Afgelopen dinsdag zat ik midden in de aandeelhoudersvergadering van Adveniat, de uitgever van Klooster! en de organisatie achter deze website. We staan er goed voor. De boeken en projecten sluiten aan bij de markt, we mogen nu al een paar jaar ervaren dat onze producten gretig afzet vinden op de markt van zingeving en spiritualiteit in Nederland. Daar zijn we dankbaar voor, heel dankbaar. Die dank werd ook geuit door de aandeelhouders. Er zit perspectief en groei in onze uitgeverij en in deze website. Dat is een grote rijkdom in een tijd van kerkelijke krimp en negatieve berichten over het instituut. Ondanks alle slechte imago’s blijven mensen zoeken naar handvatten en oriëntatie voor hun eigen leven. En onze uitgeverij speelt daar een rol in.

Die dankbaarheid leefde afgelopen dinsdag sterk in mij, in ons. En toen ging de telefoon, zuster Anima Christi aan de lijn. Met het bericht dat ze al weer eerder vertrok uit Nederland en om half acht terugvloog naar Kazan in de Sovjet-Unie. Ik hoorde het en regelde een taxi voor haar. Om half vier bereikte ze Baarn. Daar stond ik klaar met fotograaf om haar naar Schiphol te brengen. In de auto vertelde ze haar verhaal: moeder-overste van de blauwe zusters, invloedrijke vrouw in Rome, Nederlandse van geboorte, maar nu gekozen voor de periferie. Geen moeder-overste meer, maar religieuze met een opdracht in de verste uiteinden van de wereld. Wat Floortje Dessing is op televisie, dat doet Anima Christi in de wereld van religieuzen. Een vrouw die een voorbeeld is voor ons allemaal.

Negen van de tien abten en abdissen kunnen geen afscheid nemen. Ze zijn meer abt of abdis geweest dan religieus. Ze zijn hun functie geworden. Anima Christi kan het wel, ze leeft haar roeping op de ijsvlakte van Siberië en in de regio rond Kazan. Ze noemt dat haar thuis. Ze is thuisgekomen in de periferie. Ze heeft geen aanzien en status nodig om haar leven betekenis te geven. Ze leeft met Christus. Dat vertelde ze me allemaal in de auto. Toen bereikten we Schiphol en zeiden we elkaar gedag, met een omhelzing. Ik zwaaide haar na. En dacht: deze vrouw, deze ontmoeting is pure genade.

Leo Fijen