Weekbrief Leo Fijen – 27 maart

Getuigen van de verrijzenis – Harrie Smeets en het leven dat sterker is dan de dood

Het moment zal ik nooit vergeten. Ergens in de tuin van het bisschopshuis van Roermond. Daar kon hij weer wonen, in zijn gerenoveerde en aangepaste tuinhuis, met behulp van zijn zussen. Harrie Smeets had zojuist voor het eerst aan kijkers van Het Geloofsgesprek en daarna aan lezers van Limburgse en landelijke media verteld dat hij niet meer beter kon worden en dat hij geen idee had hoeveel tijd hem nog gegeven was. Het interview zat er net op, de tranen waren nog maar nauwelijks gedroogd, of Harrie Smeets wendde zich tot mij met de vraag of er in de dagen voor Pasen nog een boekje van hem mocht verschijnen, met preken over ooggetuigen die er bij waren, bij het lijden, het sterven aan de kruisdood.  Niet bij de Verrijzenis zelf, daar zijn geen getuigen van. En dat onderstreept volgens Harrie Smeets dat je over Verrijzenis niets kunt zeggen en dat je over Pasen niet kunt preken. Je kunt hoogstens in de huid van ooggetuigen kruipen en hun verhaal vertellen: van de wondertekenen, het Laatste Avondmaal, de veroordeling door Pilatus, de kruisiging en de zondagmorgen bij het lege graf. Maar bij de Verrijzenis was niemand. Dat wonder is te groot voor woorden.

Tekeningen van Leo Disch
Ik hoorde een paar maanden niets maar begreep wel dat de bisschop van Roermond door een goede medische behandeling het beter maakte dan in september tijdens het interview. De bevestiging kreeg ik een maand geleden bij de presentatie van een boekje met gedachten van Bernadette. Dat boekje kreeg hij overhandigd van zijn goede vriend Theo van Osch. De feestelijke plechtigheid was nog niet voorbij of hij vroeg naar zijn boekje met verhalen van ooggetuigen. Zou het lukken voor Pasen? En was het geen goed idee om er illustraties van ooggetuigen bij af te drukken? De bisschop sprak beter, was scherp in zijn waarneming, had humor en wist wat hij wilde. Zo kende ik hem als deken van Venray, zo was hij dankzij goede medicijnen en therapie weer veel meer zichzelf. Ik opperde dat de beeldhouwer van Vaals, broeder Leo Disch, de illustraties van de ooggetuigen zou maken. Goed idee, vond de bisschop, helemaal toen hij de illustraties had gezien. En zo kreeg het boekje met verhalen van ooggetuigen steeds meer vorm.

Meer missionair kun je niet zijn
Komend weekend wordt het boekje gepresenteerd. Dat doet de bisschop van Roermond in het diepe zuiden van Limburg. Het eerste exemplaar is voor Hans van den Hende, de bisschop van Rotterdam, voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie. Ik zal daarbij zijn en een klein gesprek met Harrie Smeets voeren. Ik zal niet benoemen dat hij Kerstmis niet dacht te halen en nu bij leven en welbevinden zijn Paasboekje zelf mag presenteren. Dat is geen prestatie, vindt hij, het is wel een groot wonder. En het mooie van Harrie Smeets is dat hij niet of nauwelijks over zichzelf praat. Hij verwijst naar Christus, naar het leven dat sterker is dan de dood. Hij is een leerling van Christus. Hij laat zien waar het dezer dagen over gaat in Breda, de missionaire kerk. Een leerling praat niet over zichzelf maar getuigt van zijn geloof. Dat doet de bisschop van Roermond. Meer missionair kun je niet zijn. Dat geeft hij ons mee in zijn gebrokenheid, met dit boekje. Het zijn prachtige verhalen, ontroerende tekeningen, met maar één boodschap: je mag geloven in wat niet te begrijpen valt, het leven is sterker dan de dood.

Leo Fijen

 

Getuigen van de Verrijzenis – Bisschop Harrie Smeets

Vier keer per jaar een nieuwe, rijk gevulde Klooster! om even mee op adem te komen.
Nu voor maar € 45!