Weekbrief Leo Fijen – 24 maart

Gastenbroeder George koestert de stilte

Het beeld dat elke dag weer ontroert is het winkelwagentje op weg naar de Abdijlaan. En daar op die hobbelige stenen duwt een monnik in kloosterkleding het wagentje richting supermarkt. Want een gastenbroeder moet zorgen dat er genoeg te eten is. Meestal speelt dit tafereel zich af iets na 8.00 uur in de ochtend. Te horen is alleen het geluid van de wieltjes en het schuiven van de potten pindakaas in het wagentje. De gastenbroeder doet zijn dienstwerk in stilte. Soms steekt hij een hand op en lacht minzaam, dan weer haast hij zich om de deur te openen voor bezoek bij de abdij. Want de portier is er nog niet. Ook dat doet de gastenbroeder, in de vroege uren een tweede functie, die van portier. Maar voor beide taken is stilte nodig. ‘Want zonder stilte kun je niet beschikbaar zijn als er op de deur van je hart wordt geklopt. Ieder die bij het klooster aanbelt, klopt ook op de deur van je hart. Meestal open ik de deur van afstand, met mijn mobiele telefoon. Zo werkt de deur van mijn hart niet. Daar is stilte voor nodig. Daarom sta ik iedere dag wat eerder op, vaak rond 5.00 uur om een bodem van stilte in mijn hart te leggen en klaar te zijn voor iedere gast die een beroep op me doet’, aldus George Pijnacker, de gastenbroeder van de Adelbertabdij in Egmond-Binnen.
Hij is de gedroomde gastenbroeder, nooit gehaast, bijna altijd goed gestemd, zeker met de nieuwe uitgave van Klooster! in zijn handen, over het thema Luisteren. Daar staat hij zelf ook in, met een prachtige foto die zo treffend weergeeft waarom iedereen zich bij hem op zijn gemak voelt. Met een vriendelijke lach, maar ook met een luisterend oor. Broeder George legde me gisteren op de feestdag van Benedictus uit waarom dat luisterende oor zo belangrijk is: ‘Dat oor weet wanneer de gast geen behoefte heeft om te praten. En dat oor hoort ook wanneer de gast wil praten. Voor mij als gastenbroeder is dan belangrijk dat mijn aanwezigheid nauwelijks gevoeld wordt. Anders gezegd, ik probeer afwezig te zijn om juist daar aanwezig te worden in de wereld van gasten. Daarom moet ik stil zijn en steeds op zoek gaan naar het wezenlijke in de ander. Ik doe dat vanuit Christus en naar Christus toe. Christus vraagt me gastvrij te zijn en in de gast kan Christus voor me staan. Zo probeer ik broeder te zijn. En ik geniet er van als gasten in de liturgie zijn en die over zich heen laten golven. Al die gebedsmomenten zijn als een meubelstuk. Gasten kunnen erin verdwalen. Ik ben dankbaar en blij als ze in dat meubelstuk de goede lade vinden. Want dan is het Woord ook in hen gaan wonen’.

Leo Fijen

 

Ook de nieuwe Klooster! 26 bestellen? 

Dat kan via deze link

of neem via de banner hieronder een abonnement en krijg Klooster! 4x per jaar thuis.

Vier keer per jaar een nieuwe, rijk gevulde Klooster! om even mee op adem te komen.
Nu voor maar € 45!