Weekbrief Leo Fijen – 16 mei

Bidden om door de dood heen verbonden te zijn met echtgenoot en vader

Als de hemel leeg lijkt en als Christus niet meer hier is maar daar afwezig schijnt, dan verlangen mensen naar tekens van boven. Als het leven een achtbaan is en iedereen de vraag stelt naar God, dan helpt het niet om naar boven te staren. Dan kun je beter op zoek gaan naar voetstappen van Christus hier op aarde en verder gaan zoals Hij heeft voorgeleefd. En dan kun je tegelijk troost halen uit voetstappen van je overleden dierbaren die een brug slaan tussen hemel en aarde. Want als je verder gaat in de voetstappen van Christus en je naasten hier op aarde, kan God je tegemoet komen en is de hemel minder leeg, ook als het verdriet heel groot is.

Achtbaan
Gisteren keek ik in het gezicht van een vrouw die na 57 jaar huwelijk van het ene op het andere moment haar man moest missen en van kinderen die nog steeds huilen om de dood van hun vader. Hij stierf eind vorig jaar aan corona. De ene dag stond hij nog in zijn tuintje, de andere dag kon hij geen lucht meer krijgen en hoorde hij van artsen dat hij zou sterven. Daarop volgde een achtbaan, want zijn vrouw en zoons werden ook ziek. Corona geselde een heel gezin, tot bij het afscheid toe. Want de echtgenote en één van de zoons konden niet bij de crematieplechtigheid zijn. Zij lagen nog ernstig verzwakt in het ziekenhuis. Het gezin had samen geen afscheid genomen van vader en echtgenoot. Dat was een open wond. De hemel voelde leeg voor hen.

Voetstappen
Samen zijn we op zoek gegaan naar voetstappen van vader en echtgenoot. En die voetstappen hebben we benoemd: de piano waar hij graag op speelde, de tuin waar hij altijd te vinden was, de bergen waar hij het liefst tijdens vakantie was, de kleinkinderen op wie hij trots was, zijn zoons en vrouw die hij kon loslaten omdat ze zoveel liefde hadden gedeeld. Dat zijn de mooiste voetstappen: de liefde voor zijn gezin. Dat waren ook zijn laatste woorden: om te danken voor die liefde. Christus geeft ons op Hemelvaart mee op zoek te gaan naar tekens. De liefde is het mooiste teken en wordt dan een brug tussen hemel en aarde. Er was een verpleegkundige die in de uren voor zijn dood bij hem kwam zitten en tijd nam om te luisteren naar hem. Dat heeft zij opgeschreven in een boodschap aan het gezin. Misschien is deze verpleegkundige wel een voetstap van Christus geweest.

Liefde sterker dan de dood
Dat hebben we gisteren allemaal gedeeld in een viering die voelde als een uitvaart. Voor het eerst namen ze maanden na de dood van vader en echtgenoot samen afscheid. Zijn naam kreeg een plek in onze kerk, voor altijd. Want doden en levenden zijn samen die geloofsgemeenschap. Dat geloofde hij ook. Als misdienaar van weleer kende hij de vaste gebeden uit zijn hoofd. Dat zijn ook voetstappen, de gebeden van oudsher. Ik heb de kinderen en zijn vrouw gisteren ons nieuwe gebedenboek cadeau gedaan. Want als je je man of je vader mist, ga dan gewoon bidden. In die vertrouwde woorden vallen alle grenzen weg en ben je diep verbonden met je man en je vader, zo vertelde ik. Dood is dan niet dood, want de liefde is in die gebeden sterker dan de dood.

Leo Fijen

Vier keer per jaar een nieuwe, rijk gevulde Klooster! om even mee op adem te komen.
Nu voor maar € 45!