Weekbrief Leo Fijen – 12 mei

Dertien

In je hoofd blijf je altijd twaalf of dertien jaar, terwijl je lichaam ouder wordt en steeds meer gebreken gaat vertonen. Het was een gevleugelde uitspraak van mijn schoonvader, juist in een periode dat hij – zes jaar geleden alweer – het leven uit handen moest geven. Ik moest aan zijn woorden denken toen ik begin dit jaar een foto kreeg toegestuurd die ik nog nooit had gezien en waar ik toch echt heel herkenbaar als jongen van dertien jaar op stond. Als één van de voetballers van ons schoolteam, op een prachtige plaat uit de jaren zestig. Vlak voor het jaar dat alles in de wereld zou veranderen. Dat zie je terug op de foto. Sommigen hebben al wat langere haren, anderen zoals ik kijken met keurig kort kapsel heel blij de wereld in. Dat is ook het mooie van die foto: de blijheid en onbevangenheid van een voetbalteam van jongens van dertien jaar of iets ouder. De toekomst is aan ons, bijna niemand staat er somber bij. De locatie is me ook dierbaar: het voetbalveld van de Witte Paters in Santpoort. Daar had deze missiecongregatie een seminarie. De jongens die daar woonden zijn nooit missionaris geworden. Daarvoor voetbalden ze te graag. Ik zat niet op dat seminarie, want ik wist heel zeker dat ik geen missionaris of priester wilde worden. Toch deelde ik het leven van deze seminaristen. Want samen waren we leerling van het gymnasium Paulinum in Driehuis. Ik hoorde tot de eerste lichting van externe leerlingen. Alle beelden van toen kwamen met die foto weer naar boven. We eindigden in 1973 met zeven leerlingen die allen slaagden voor het gymnasium oude stijl. Ik ben de paters en andere leraren dankbaar, want ze hebben me gevormd op de meest klassieke manier. Ik had mijn weg door het land van televisie en geloof nooit kunnen gaan zonder die vorming. Maar ik had de ontdekkingstocht door het leven ook nooit kunnen maken zonder deze voetbalmakkers uit 1967 en zonder al die wedstrijden bij de Witte Paters. Ik ga hen terugzien, 50 jaar later, op een reünie. Ik kan niet wachten, want in mijn hoofd ben ik nog heel vaak twaalf of dertien jaar.

Leo Fijen

Op de foto staat Leo tweede van rechts, in voetbalplunje.