Weekbrief Leo Fijen – 10 februari

Geloofsgetuigenis redemptoristen te Gent: presentie in de stad

De mooiste ontmoeting deze week was via de telefoon. Ik belde met Gent, met de redemptoristen aldaar. Ze zijn met heel veel vrijwilligers de dragers van een boeiend en eigentijds project voor geloven in de stad. Ze zijn nog met een drietal, maar hebben door de nieuwe opzet van hun klooster dat getal vele malen vermenigvuldigd. Dat project heet Clemenspoort en is een open deur naar de samenleving. Vroeger zaten de redemptoristen in hun klooster achter de muur, nu zijn ze midden in de stad en zien ze de stad aan zich voorbijtrekken: wandelaars, studenten, daklozen en vluchtelingen. Binnen is buiten, buiten is binnen. Het communiteitsleven is apostolaat, ze wonen, leven en bidden waar de mensen zijn. Yves De Meij is de jongste, achter in de 40. Hij vertelde me dat hij door deze Clemenspoort bekeerd is. Zijn geloofsgetuigenis is presentie geworden, zijn waar de mensen leven. Meer hoeft niet. Dat is de kerk van deze tijd, dat is het klooster van 2019. Het project Clemenspoort bestaat nu ruim een jaar. En dat jaar is voldoende om drie gemeenschappen voort te brengen. Ook dat is geloven in deze tijd: nieuwe gemeenschappen aandragen waar mensen kunnen thuiskomen in een samenleving die verweesd en leeg is geworden. Yves De Meij sprak over bekering, want de redemptoristen staan voor een nieuwe opgave: mensen bij elkaar brengen die nergens meer gemeenschappen aantreffen. Dat is de taak van kloosters in 2019. Ik legde blij de telefoon neer, na zoveel ware woorden.

Leo Fijen