Thomas Quartier osb – Gebed van verlangen in tijden van crisis

Ik heb mijn verlangen al lang niet meer zo intens beleefd als in deze dagen van crisis. Natuurlijk verlang ik ernaar dat het leven weer normaal loopt. Maar nog wezenlijker is dat ik me meer bewust ben van mijn verlangen om dichter bij mezelf te komen. Wanneer ik op mezelf teruggeworpen wordt, is het nog lang niet gezegd dat ik daar progressie in boek, soms integendeel. De muren kunnen door onvrijwillige eenzaamheid op je afkomen. Ik verlang naar mijn dierbaren, de mensen met wie ik me verbonden mag voelen, steeds meer en steeds dieper. Ik kan ze lag niet altijd fysiek ontmoeten. Maar dat betekent niet per se dat onze band daardoor verzwakt. Ik verlang naar dingen die ik niet in de hand heb, en die ik graag zou willen controleren. Eén ding is zeker: dat lukt niet. Dan voel ik mijn verlangen en vooral het open einde ervan.

Rituele gebedsmomenten helpen om het open einde van ons verlangen niet weg te moffelen maar er God in te ontmoeten. God wacht in je eigen innerlijk waar je soms, even mag komen als je tot rust komt, midden in de crisis. God wacht ook in de geliefde mensen die je mag missen en waar je toch mee verbonden mag zijn. En God wacht in alle situaties die je niet kan begrijpen: de goede maar ook de tragische. Sta stil en open je hart, dat is gebed.

Iedereen moet zelf aanvoelen wat de juiste momenten voor hem of haar zijn. In ons klooster is er iedere dag een ritueel parcours dat ik kan volgen, het getijdengebed. Het geeft vorm en betekenis aan het leven. Maar voor mij is de afgelopen weken nog belangrijker dat ik twee keer per dag ga wandelen door de mooie omgeving van onze abdij. In beweging, maar soms sta ik stil bij mezelf. Alleen, maar soms zijn mijn dierbaren dichtbij. Ik geniet ervan, en juist daardoor voel ik me verbonden met iedereen die te lijden heeft in dagen van beproeving. De openheid die dat geeft, komt van God. Het volgende gebed is in deze periode in mij opgekomen:

God – open einde van mijn verlangen:
Moge ik altijd weer ruimte maken in mijn hart
Opdat ik dichter bij mijn innerlijk kan komen
Waar ik thuis hoor.
Moge ik steeds opnieuw liefde voelen
Opdat ik alle afwezige dierbaren nabij ben
Die ik in verbondenheid mis.
Moge ik grenzeloze compassie vinden
Opdat zij die lijden verlichting ervaren
En zij die werken kracht.
Ik weet mij geborgen in mijn verlangen
Dat vorm en betekenis geeft, juist in moeilijke dagen
Waarvan ik het open einde God mag noemen.

Uit: Bidden in tijden van beproeving, blz. 26 en 27

Vier keer per jaar een nieuwe, rijk gevulde Klooster! om even mee op adem te komen.
Nu voor maar € 45!