Weekbrief Leo Fijen – Pinksteren

Mijn schoonmoeder kijkt vanuit haar raam op de Kruisweg in Hoofddorp. Zo heeft zij vanuit haar stoel de hele dag kijkplezier. Ze geniet van de bloeiende bomen, de fietsers, de moeders met kinderwagens en de bussen van het openbaar vervoer. En als ze een goede dag heeft, ziet ze ook de katholieke kerk aan diezelfde weg. Daar komt ze alleen om het graf van haar overleden man te bezoeken. Ze gaat dan met de rollator in haar tempo naar beneden, kijkt even of er post is, zoekt haar weg om het zorgcentrum heen en komt zo in haar rustige tempo bij het graf aan. En als het weer te slecht is, is ze vanuit haar stoel elke dag verbonden met datzelfde graf. Er staan foto’s van haar man op de televisie en op andere plekken van de aanleunwoning, maar eigenlijk heeft ze die foto’s niet nodig. Want vanuit haar stoel is ze elke dag dicht bij hem. Zo kan een leven vanuit een stoel toch veel betekenis hebben omdat er steeds verbondenheid is met de wereld. Niet alleen door naar buiten te kijken maar ook door de krant te lezen. Ze heeft een abonnement op twee kranten, het Haarlems Dagblad en Trouw. En ze leest bijna alles. Ik hoef haar niet bij te praten, ze weet alles en ze heeft ook een mening over alles. De televisie helpt daarbij, want de gids van de KRO ligt naast haar stoel. Ze kruist aan wat ze wil zien. En dat doet ze met grote discipline. Zo kan mijn schoonmoeder van 91 jaar zin geven aan haar leven, terwijl het grootste deel zich afspeelt op de vierkante centimeter. Als ik binnenkom in haar aanleunwoning zie ik altijd als eerste haar rug. Alsof ze ons niet wil zien. Alsof ze met haar rug naar het leven zit. Maar ze doet het tegenovergestelde, met de deuren en ramen open naar de samenleving. En dan heb ik haar telefoon nog niet eens genoemd. Want ze maakt lijstjes met mensen die ze belt. Zo kan een leven vanuit de stoel een rijk bestaan zijn. Verbonden met allen en door allen met God. Zo is ze nooit alleen, mijn lieve schoonmoeder. Ze is voor mij het levende bewijs dat de Geest van Pinksteren nog steeds over mensen wordt uitgestort en nog steeds mensen bezielt. Want hoe is het anders mogelijk dat mijn schoonmoeder zo bezield kan leven? Veel zegen aan iedereen met Pinksteren

Leo Fijen