Maria van Mierlo

Maria van Mierlo, eindredacteur van tijdschrift Klooster!

Ik weet nog dat ik dacht: ‘Hier ga ik nooit meer weg.’

In 2003 sloot ze zich aan bij de Cisterciënzergroep Sion, een groep leken verbonden met het trappistenklooster in Diepenveen (nu Schiermonnikoog). Samen met een handvol gelijkgezinden volgde ze een soort noviciaat voor leken. Alles was ontzettend interessant en mooi, herinnert Maria van Mierlo zich. ‘Ik kreeg antwoord op al mijn vragen en zelfs op vragen waarvan ik niet wist dat ik ze had.’

‘De cisterciënzer spiritualiteit past me als gegoten. Het is een heel mooie, liefdevolle manier om naar het leven te kijken.’

Toch was het ook een worsteling soms. Met oude gewoonten en gedragingen. ‘Ik was een beetje een controlefreak. Leren loslaten, was niet gemakkelijk. Maar uiteindelijk mocht ik ervaren dat het leven veel mooier is als je de controle aan God overlaat.’

Na de introductie in de benedictijnse spiritualiteit was het tijd om de draad van het gewone leven weer op te pakken, maar dan anders. Van Mierlo: ‘Iemand van onze groep zei eens tegen de abt die ons had begeleid: ‘U heeft makkelijk praten, u heeft het klooster. Maar hoe moeten wij een religieus leven leiden in de drukte van alledag?’ De abt antwoordde: ‘Neem het klooster mee in jezelf.’’

En dat is het eigenlijk, beseft Van Mierlo: Je kan zoveel van het klooster in jezelf meenemen, als je maar wil. Je hebt natuurlijk geen gemeenschap of geregelde gebedstijden, maar daar moet je je niet op verkijken.

Als religieus kan je je in een klooster ook soms mijlenver van God verwijderd voelen. En omgekeerd is het mogelijk dat een leek met een drukke baan en gezin zich net innig verbonden weet.

Geestelijk proberen Maria van Mierlo en andere leken van een 6-tal cisterciënzergroepen in Nederland en Vlaanderen hetzelfde leven te delen als trappisten en trappistinnen.

Haar professionele leven gooide Van Mierlo over een andere boeg. In plaats van teksten te schrijven voor commerciële bedrijven, zocht ze opdrachten waarin ze iets van haar geloof en hart kwijt kan. Zo schrijft en vertaalt ze religieuze boeken en geschriften. Daarnaast is ze eindredactrice van Klooster! en geeft ze samen met een psycholoog (die ook lid is van de cisterciënzergroep) retraites in de benedictijnse spiritualiteit voor mensen die willen nadenken over een belangrijke keuze in hun leven.

Religieus leven voor morgen

Het verhaal van religieuze gemeenschappen is in het sterk ontkerkelijkte West-Europa nog niet gedaan. Mensen die verlangen naar eeuwenoude wijsheid en waarden, zijn dan blijkbaar geneigd om die in kloosters te gaan zoeken. Die hebben tegelijk iets exotisch en iets vertrouwds.

Abdijgemeenschappen die hun rijke spirituele traditie in een hedendaags jasje weten aan te bieden, kunnen rekenen op heel wat interesse voor hun retraites.

Wat volgens mij sterk meespeelt in de aantrekkingskracht van kloosters, is hun authenticiteit én openheid,’ meent Maria van Mierlo. ‘Religieuzen houden zich aan strikte regels, maar ze vragen niets van de bezoekers. Je kan je voor een week of weekend aansluiten bij hun gebedsleven, intens en tegelijk vrijblijvend. Je neemt ervan mee wat je zelf wil.

Religieuzen zouden het natuurlijk wel fijn vinden als er ook eens iemand bleef plakken en wil toetreden, maar dat is niet de reden voor hun aanbod.’ Ze kunnen niet anders dan uitdelen waar ze van leven. Dat is hun missie. Wat ermee gebeurt, is aan God.

Meer weten

Vier keer per jaar een nieuwe, rijk gevulde Klooster! om even mee op adem te komen.
Nu voor maar € 35!