Hoogfeest van Sint Willibrord – Missionair Christen-zijn

Schriftlezingen: Jesaja 52,7-10; Hebreeën 13,7-9a+15-17a; Matteüs 28,16-20

Terug naar Galilea
De leerlingen van Jezus moeten op het eind van het evangelie terug gaan naar de landstreek waar alles begonnen is: Galilea! Daar hadden zij ooit als eenvoudige vissers, als tollenaar of wat dan ook, geleefd; daar had ook de Heer zelf in het verborgene de meeste jaren van zijn leven doorgebracht, eigenlijk zoals dat altijd gaat in een mensenleven: je begint met de jaren van je jeugd beschut of afgeschermd in het gezin. Die jaren vormen je – hoe dan ook –; je wortels neem je altijd mee; zij vormen jouw persoonlijke levenservaring die je uiteindelijk niet moet wegdrukken, maar die je mag proberen om te vormen en te verwerken tot iets wat je kan dragen in de zending die je wordt toevertrouwd.

Terug naar je wortels
Zo was het bij de apostelen: Ga terug naar Galilea, daar zult ge Hem zien. Die boodschap heeft de ook voor ieder van ons: ga terug naar je wortels en probeer het werken van de Heer erin te zien, want Hij heeft je geleid, Hij die heeft gezegd: “Ik ben met je alle dagen tot aan de voleinding der wereld”; neem de ervaringen mee – de goede en de minder positieve dingen – om nu uit te gaan en het evangelie te  verkondigen. Die opdracht geeft Jezus aan het eind van de jaren die Zijn apostelen met Hem hebben doorgebracht: ‘Keer terug naar Galilea, naar die en die berg’. Een berg is de plaats waar je God ontmoet. Ontmoet Hem in jouw Galilea, bij de wortels van je leven op de berg waar Hij met jou iets begonnen is.

Hoekstenen van katholiek christen-zijn
Als christen bouwen we ons leven op enkele hoekstenen van het geloof; daaronder versta ik wat in het leven van iedere gelovige op een of andere manier aanwezig zou moeten zijn: wat in onze jeugd is gebeurd en onze groei als persoon, nemen we altijd mee; het is de kunst om langzamerhand in alles wat er is gebeurd de rode draad van Gods voorzienigheid te ontdekken, die door ons leven loopt. Die ervaring is een eerste hoeksteen van ons leven met God. Hij heeft ons in alles geleid en Hij trekt het goede uit al wat gebeurde. Een hoeksteen is ook de band van eenheid met de paus die ons tot katholieke christenen maakt en ons verbonden doet zijn met een wereldwijde, universele geloofsgemeenschap. Een derde hoeksteen tenslotte is het missionaire aspect van ons geloof: niemand kan christen zijn zonder de boodschap van het evangelie te verkondigen, door te geven, voor te leven en het verlangen dat iedere mens God mag leren kennen en leerling van de Verlosser mag worden.

Het leven van Willibrord
Het hoogfeest van Sint Willibrord, patroon van kerk in Nederland, doet ons bij deze drie aspecten stilstaan: Willibrord staat voor de eerste aankondiging van het evangelie in onze streken; voor de nieuwe evangelisatie roepen we opnieuw de voorspraak van Sint Willibrord in. Kenmerkend fundament van het leven van Willibrord was de vorming die hij kreeg van zijn vurig gelovige ouders en in de abdijen waar hij is geweest. Zijn pelgrimstochten naar Rome en zijn bisschopswijding door de Paus getuigen van zijn verbondenheid met de plaatsbekleder van Christus en de universele Kerk.

Ga voor zo’n leven!
“Toen zij Hem zagen, wierpen ze zich in aanbidding neer. Sommigen echter twijfelden”. Niet twijfelen! Want aan Hem is alle macht gegeven in de hemel en op aarde. Hij is met je, alle dagen! Ga voor een leven waar je dankbaar en blij op terug kunt kijken op het moment dat je voor Hem zult staan; Het leven was goed als je kunt zeggen: de vorming die ik heb gekregen was mijn basis; de band met de universele kerk mijn uitgangspunt; en ik heb mijn christen-zijn voorgeleefd en doorgegeven. Zo doen we met ons kleine vermogen wat Jezus eens heeft gevraagd: “Maak allen tot mijn leerlingen en leert hun te onderhouden alles wat ik u bevolen heb”.

† Jan Hendriks

Vier keer per jaar een nieuwe, rijk gevulde Klooster! om even mee op adem te komen.
Nu voor maar € 45!