Eeuwige gelofte – Je belooft trouw tot aan de dood, daarna heb je er niets meer over te zeggen

Richard Steenvoorde (Rijpwetering, 1973)

Hij was juridisch adviseur van de Nederlandse kerkprovincie toen Richard Steenvoorde op 
zijn 39e de ingrijpende keuze voor het klooster maakte. Hij trad in bij de Orde der Predikheren (dominicanen) en verruilde het wetboek voor de Bijbel: ‘Voor beide geldt: je moet goed lezen en je realiseren dat er altijd meerdere interpretaties mogelijk zijn.’

’Met het woord eeuwig kan de wet niets’, zegt hij, ‘want het is geen tijdsbepaling. In religieuze zin staat eeuwig, eeuwigheid, niet in tijd en ruimte. Het is een situatie waarin we bij God zijn.’

Als religieus komt het woord eeuwig dagelijks over zijn lippen: iedere gebedenpsalm eindigt met ‘in de eeuwen der eeuwen.’ Maar de dominicanen spreken niet over eeuwig als het gaat om de eeuwige gelofte. ‘Wij noemen het een plechtige professie. Het woord eeuwig komt in de geloftetekst niet voor. Je belooft trouw tot aan de dood, daarna heb je er niets meer over te zeggen. Je kunt als mens geen beloften maken die verder gaan dan een mensenleven.’

‘Wel werken we tijdens ons leven toe naar de ontmoeting met God in de eeuwigheid. Niet alleen voor onszelf, maar ook voor anderen: dominicanen werken voor het zielenheil van de mensen. We staan in een traditie van eeuwen en bouwen verder op de generaties voor ons, die in de hemel zijn. Daarmee strekt onze gemeenschap zich uit voorbij tijd en eeuwigheid.’

Foto: Gerard Oonk