5e zondag van Pasen – Díe liefde…

Schriftlezingen: Handelingen 14,21b-27 en Johannes 13,31-33a+34-35

De eerste lezing gaat over Paulus en Barnabas, die op zendingsreis gaan. Deze reis is hen ingegeven door de heilige Geest. Tijdens de reis beginnen ze met de verkondiging aan de heidenen. Een nieuwe deur gaat open. Ter plekke sterken en bemoedigen ze de mensen, die leerling zijn in het geloof. Sterken en bemoedigen, die woorden komen nogal eens voor in de Handelingen van de apostelen. Blijkbaar zien de apostelen dit als een belangrijke taak, zoals in onze tijd bv. dominicaan Henk Jongerius dat doet. Hij vertelt over zijn werk: “Ik reis het hele land door en overal waar ik kom probeer ik mensen te bevestigen en te bemoedigen. Overal ontmoet ik ook mensen die een geweldige inzet voor de geloofsgemeenschap hebben”. Paulus en Barnabas stellen in elke gemeente ‘oudsten’ aan om de continuïteit te waarborgen. Daarna trekken ze weer verder. Kerkopbouw in de eerste jaren.
In het Evangelie van Johannes zijn we terug in Jeruzalem voor Pasen. Het is nacht, net na de voetwassing. Judas is zojuist vertrokken. En in deze donkere nacht van verraad, waarin de toekomst lijkt op te houden, klinken dan de woorden van Jezus over het nieuwe gebod: “Heb elkaar lief. Zoals Ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben”.

Het Evangelie van Johannes is pas geschreven rond het jaar 90. Jezus was toen al een hele tijd dood, er is over alles diep nagedacht. Vijf keer in deze lezing horen we het woord ‘verheerlijkt’. Johannes zegt: het kruis was niet het einde, de ondergang van Jezus, maar Hij is opgetild door God. Wij zien nu wie Hij eigenlijk was: de Messias, door God gezonden naar ons. Aan Jezus kun je zien wie God is. Daarom krijgen wij een nieuw gebod als gemeenschap van leerlingen: ‘hou van elkaar met de liefde, waarmee Ik jullie heb liefgehad’. Die liefde, waarmee Jezus ons heeft liefgehad, is niet vrijblijvend: het is in een explosieve situatie opkomen voor een vrouw die bijna gestenigd wordt; mensen bewegen op te staan als ze volkomen verlamd zijn; die liefde is, wat iemand je ook aandoet, niet in woede terugslaan, en zelfs je vijanden liefhebben, in vrijheid beslissen dat je uit liefde wilt reageren; die liefde is: in een situatie waarin een vriend je verraadt en er geen ontkomen meer is zeggen: jullie pakken mijn leven niet af: Ik geef mijzelf. En die liefde is bidden op het kruis voor je vijand: Vader, vergeef het hun… Díe liefde.
Twee lezingen vol vertrouwen dat gewone, feilbare mensen deze goede boodschap kunnen voortzetten, ook in moeilijke omstandigheden.

Nelleke Spiljard

 

Mijn opa/ Mark Grim (groep 8)

Een grote man, heel handig,
in mijn ogen zeer verstandig.
Hij moedigt me aan:“Kom op!”
Van hem krijg ik altijd drop.
Al veel heb ik met hem gegriend,
mijn opa troost me dan.
Hij is mijn beste vriend!