4e zondag van de veertigdagentijd jaar C – Laetare

Schriftlezingen: Jozua 5,9-12 en Lucas 15,1-3+11-32

Vanouds heet deze Zondag Laetare, Mid-vasten, Pasen komt in zicht. Het is een keerpunt. Het ergste ligt achter ons. De Israëlieten hebben het slavenhuis, de woestijn achter zich en eten voor het eerst de vruchten van het nieuwe land van belofte! Nieuw leven, Pasen breekt door! Ze zijn er! En met het zinnetje: ‘De volgende dag hield het manna op’, wordt de voorafgaande ellende afgesloten. Maar, als je weet dat manna betekent ‘Wat is dat?’ (Ex. 16,15) kun je een beetje cynisch zeggen: Toen stelden ze ook niet meer de vraag: ‘Wat is dat?’, vroegen niet meer Wie hen voedde, waar ze het aan te danken hadden (zie Deuteronomium 7). Het werd een soort vanzelfsprekendheid.

We noemen het de Parabel van de verloren zoon, en focussen op die ene dwarse, ongehoorzame jongen! Dekt Parabel van de liefdevolle vader niet beter de lading? Hoe hij, de vader, omgaat met zijn beide heel verschillende zonen? Kun je zeggen dat beide zonen opgesloten zitten in de sfeer van ‘verdienen’ (= heb je recht op) terwijl de vader juist het domein van ‘geven’ (=van goedheid) laat zien? Kijk hoe de jongste denkt in ‘recht hebben op’, ‘in dienst gaan’, ‘dagloners’ en zelfs ervaart ‘niemand gaf ze hem’; het ‘geven’ is uit zijn leven verdwenen. En terwijl hij denkt het zoonschap niet meer waardig te zijn, overdekt de vader hem met welkom, kleedt hem als zoon des huizes en zegt: “deze zoon van mij is teruggevonden.”. Hij wil niet weten van ‘verdienen’ van ‘recht hebben op’ en geeft alleen maar! Onverdiend! Wat een vader! Zijn goedheid is sterker dan zijn rechtvaardigheidsgevoel.
De oudste spreekt precies zo van ‘dien ik U’, van ‘keurig netjes’ en de vader stelt er zijn goedheid tegenover: “Alles wat van mij is, is van jou.” Hij is niet de baas die uitbetaalt, hij is de vader die er voor zijn kinderen is.

De contekst van deze parabel in het Lucasevangelie maakt duidelijk dat deze vader een gelijkenis, een parabel is voor de hemelse Vader, de vader van Jezus.

Henk Bloem

Kijken met de ogen van een ander
wetend wat de ander ziet
wat hij hoopt en vreest
doet elk verschil teniet.

Luister eerst goed naar elkaar
bekijk het eerst door beider ogen.
Leef je in, vergeef, begin opnieuw.
Toon mededogen.

(Musical Nelson Mandela)