3e zondag van de Advent jaar C – Nieuw worden

Schriftlezingen: Sefanja 3,14-18a en Lucas 3,10-18

Prachtig: ‘Door zijn liefde maakt Hij u nieuw’. Waar worden wij nieuw van? Van cadeautjes met kerst, de één nog mooier dan de ander? Van een prachtig geschenk van je geliefde? Of kunnen al die cadeaus je gestolen worden, als zij/hij maar van je houdt! Dát maakt je nieuw! Dat je bemind wordt! Dan loop je op wolken, dan ben je in de zevende hemel. Sion jubel, Israël juich, wees blij Jeruzalem: het kan niet uitbundiger! Als een jonge vrouw jubelen ze het uit: ”God houdt van ons!” Dat is wel eens anders geweest! Alle reden dus om te zingen: Gaudete! In het Hebreeuws – moeilijk te vertalen – staat zelfs: ‘Hij zal zwijgen in zijn liefde’, met andere woorden: God haalt geen oude koeien uit de sloot, wrijft je niet het verleden steeds onder de neus! We beginnen echt opNIEUW. Maar kun je dat in deze tijd ook zeggen, bidden, nu Jeruzalem een verscheurde stad is? Of is het nu misschien meer dan ooit nodig?

“Wat moeten wij doen?” vragen zij die Johannes’ woorden over een omkeer, over een andere wijze van denken en doen, horen.
Niet: “wat moeten we denken, willen of geloven?” Deze nadruk op ”doen” past in het denken van Lucas, waarin ethiek (hoe en wat je doet) vóór dogmatiek (de leer) komt. En merk op dat met name tollenaars en soldaten hiernaar vragen! Dat zijn dus niet zomaar gewetenloze schurken! Johannes’ antwoord is heel concreet en praktisch, en zijn adviezen laten zien hoezeer hij de zwakkeren in de samenleving op zijn netvlies heeft staan en hoezeer hij overtuigd is dat degenen die ‘hebben’, hun gedrag moeten veranderen – anders is er voor hen geen blijde boodschap.

Johannes baant de weg voor Jezus: ‘Na mij komt iemand die groter is dan ik.’  De doop met heilige Geest en met vuur, vinden we terug bij Pinksteren. De vurige tongen. Daar is een doop met water, van schoon en nieuw worden, nog maar een eerste stap bij.

Henk Bloem